SAHİP

Uyursan ölürsün yaşarken bizimsin ölüyken kimsenin

Fısıldıyor sahip bukleleri altın gözleri donuk ölü gibi ama sadece soğuk

Öldürmem seni postallarım yeni hem de parlak

Kırmızı sevmez doğa bu aylarda uyandırmak hakaret uykusunda beyaz ve bitkin

Paçavra değerli karnını örten sen değilsin bacakların kızarmazken soluk cılız

Fısıldıyor Uyan! Kalk ayağa terlemiş omuzların zayıflıktan

Bıyığı hançer kaşları çatık karanlık gözleri çekik kor ateş

Kabart göğsünü erkeksin haşmet sever tanrı  

Kanın benim gücüm kaynasın hiddetlen salla kılıcını

Kalın bileğin hırsım adalen ululuğum sen kulum

Uyan! Fısıldadı yapışmış saçı kızarmış alnına gözleri şehvet dudağı ıslak

Hırıldadı ılık tenin pürüzsüz yuvarlak kalçaların mabedim

Bırak kendini çarşaf ağustos güneşi altında deniz

Benim ol sokul göğsümle bir bana ait ol

Seveceğim seni sonra tanrının aşık olduğu adamın

Tanrıyı sevdiği kadar